جشن نوروز بر زمینیان شاد باد

من گردش عصاره ی گرم حیات را
 در ساقه ی گیاه تر ، احساس می کنم
من نبض بی صدای جماد و نبات را
 در مغز و پوستم
 در خون و گوشتم
 چو ضربه های قلب خود احساس می کنم
 پای مرا چو ریشه ی بی آب نخل پیر
 در ژرفنای خاک ،‌ به زنجیر بسته اند
 اما هنوز ، دست من از لابلای ابرها 
 مانند مشت بسته ی گلدسته های شهر
سوی ستاره هاست
در پنجه های سوخته اش مشعل دعاست
با من دعا کنید
ای شاخه های خشک
ای دست های سرد نوازش نیافته
 ای چشمه های دور
 ای دیدگان کور
 ای در شما ستاره ی شادی نتافته
 یار شما منم
 من با ستاره ها
 من با پرنده ها
 من با شکوفه های سحر ،‌ زاده می شوم
 من با نسیم هر نفس آشنا ، چو موج
از نو برای زیستن آماده می شوم
چون مشت خشمگین و گره خورده ی درخت
خورشید را میان دو دستم گرفته ام
 خورشید در من است
 در من ، اجاق معجزه ی روز ، روشن است

در پناه اهورا زلال و پاک باشید