با تو ام ای سهراب

ای به پاکی چون اب

یادته گفتی بهم تا شقایق زنده ست زندگی باید کرد

نیستی سهراب ببینی که شقایق هم مرد

دیگه با چی کسی رو دلخوش کرد؟

یادته گفتی بهم اومدی سراغ من

نرم و اهسته بیا که مبادا ترکی برداره چینی نازک تنهایی  تو؟

اومدم اهسته              نرمتر از یک پر قو

خسته از دوری راه              خسته و چشم به راه

یادته گفتی بهم عاشقی یعنی دچار؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فکر کنم شدم دچار

تو خودت گفتی چه تنهاست ماهی اگه دچار دریا باشه

اره تنها باشه یار غمها باشه

یادته میگفتی گاهگاهی قفسی میسازم

میفروشم به شما          تا به اواز شقایق که در ان زندانیست

دل تنهاییتان تازه شود

دیگه حتی اون شقایق که اسیر قفسه سهراب           ساحل یک نفسه

نیست که تازگی بده این دل تنهای من

پس کجاست اون قفس شقایقت؟؟؟؟؟؟؟؟

منو با خودت ببر به قایقت

راست میگفتی کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود

اره کاشکی دلشون شیدا بود

من به دنبال یه چیز بهترینم سهراب

تو خودت گفتی بهم بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که ازعشق به ایران تر است. (باتشکر از خانم مونا)