بنام هستی بخش بزرگ دانا      

بیش از این مپرس
ای ستاره ای ستاره غریب
ما اگر ز خاطر خدا نرفته ایم
پس چرا به داد ما نمیرسد
ما صدای گریه مان به آسمان رسید
از خدا چرا صدا نمیرسد
بگذریم ازین ترانه های درد
بگذریم ازین فسانه های تلخ
بگذر از من ای ستاره شب گذشت
قصه سیاه مردم زمین
بسته راه خواب ناز تو
میگریزد از فغان سرد من
گوش از ترانه بی نیاز تو
ای که دست من به دامنت نمی رسد
اشک من به دامن تو میچکد
با نسیم دلکش سحر
 چشم خسته تو بسته میشود
بی تو در حصار این شب سیاه
عقده های گریه شبانه ام
 بر گلو شکسته میشود 

استاد : فریدون مشیری           

در پناه اهورا زلال و پاک زیوید

بنام هستی بخش بزرگ دانا

   تاریخ از مردی در سیستان خبر می دهد که در آن هنگام که عرب سراسر این سرزمین را در زیر شمشیر خلیفه جاهلی آرام کرده بود از قتل عام شهرها و ویرانی خانه ها و آوارگی سپاهیان می گفت و مردم را می گریاند و سپس چنگ خویش را بر می گرفت و می گفت: " اباتیمار : اندکی شادی باید " نوروز در این سال ها و در همه سال های همانندش شادی یی این چنین بوده است عیاشی و  «بی خودی»  نبوده است. اعلام ماندن و ادامه داشتن و بودن این ملت بوده و نشانه پیوند با گذشته ای که زمان و حوادث ویران کننده زمان همواره در گسستن آن می کوشیده است. نوروز همه وقت عزیز بوده است؛ در چشم مغان در چشم موبدان، در چشم مسلمانان و در چشم شیعیان مسلمان. همه نوروز را عزیز شمرده اند و با زبان خویش از آن سخن گفته اند. حتی فیلسوفان و دانشمندان که گفته اند "نوروز روز نخستین آفرینش است که اورمزد دست به خلقت جهان زد و شش روز در این کار بود و ششمین روز ، خلقت جهان پایان گرفت و از این روست که نخستین روز فروردین را اهورمزد نام داده اند و ششمین روز را مقدس شمرده اند. چه افسانه زیبایی زیباتر از واقعیت راستی مگر هر کسی احساس نمی کند که نخستین روز بهار، گویی نخستین روز آفرینش است. اگر روزی خدا جهان را آغاز کرده است. مسلماً آن روز، این نوروز بوده است. مسلماً بهار نخستین فصل و فروردین نخستین ماه و نوروز نخستین روز آفرینش است. هرگز خدا جهان را و طبیعت را با پاییز یا زمستان یا تابستان آغاز نکرده است. مسلماً اولین روز بهار، سبزه ها روییدن آغاز کرده اند و رودها رفتن و شکوفه ها سر زدن و جوانه ها شکفتن، یعنی نوروز بی شک، روح در این فصل زاده است و عشق در این روز سر زده است و نخستین بار، آفتاب در نخستین روز طلوع کرده است و زمان با وی آغاز شده است.

استاد دکتر علی شریعتی

در پناه اهورا زلال و پاک باشید

                               جشن نوروز بر زمینیان شاد باد

من گردش عصاره ی گرم حیات را
 در ساقه ی گیاه تر ، احساس می کنم
من نبض بی صدای جماد و نبات را
 در مغز و پوستم
 در خون و گوشتم
 چو ضربه های قلب خود احساس می کنم
 پای مرا چو ریشه ی بی آب نخل پیر
 در ژرفنای خاک ،‌ به زنجیر بسته اند
 اما هنوز ، دست من از لابلای ابرها 
 مانند مشت بسته ی گلدسته های شهر
سوی ستاره هاست
در پنجه های سوخته اش مشعل دعاست
با من دعا کنید
ای شاخه های خشک
ای دست های سرد نوازش نیافته
 ای چشمه های دور
 ای دیدگان کور
 ای در شما ستاره ی شادی نتافته
 یار شما منم
 من با ستاره ها
 من با پرنده ها
 من با شکوفه های سحر ،‌ زاده می شوم
 من با نسیم هر نفس آشنا ، چو موج
از نو برای زیستن آماده می شوم
چون مشت خشمگین و گره خورده ی درخت
خورشید را میان دو دستم گرفته ام
 خورشید در من است
 در من ، اجاق معجزه ی روز ، روشن است

در پناه اهورا زلال و پاک باشید

زرتشت را ببین چه سترگ ایستاده است
کز جایگاه خدا گفته گفته ها
نیکی شعار اوست به پندارهای ما
پندارمایه دوری ز کینه ها
گفتار نیک را به همه واجبش نمود
تا حسن زندگی تو گردد ز گفته ها
سرمایه حیات ز کردار نیک شد
ارثی گرانبها به وجود نهفته ها
راه سعادت است به پندارهای نیک
شر از شرارت است ز گفتاربی بها
ما بی نیاز ز گفتار تازیان
از چند هزار سال پیش نمادیم، نکته ها
مهر و محبت است نیاز ونماز ما
ایرانی اصیل نمادش اهور ما

شاعر : حکیمی

در پناه اهورا زلال و پاک باشید

- خوشبخت کسی است که خوشبختی دیگران را فراهم سازد  (  یسنای 43)

- انسان در گزینش خوب و بد زندگی اش آزاد است . هر زن و مردی بایستی بهترین گفتار را بشنوند و مسیر خویش را در زندگی برگزیند . (  یسنای 30 )

- بهشت و دوزخ ما در این جهان در دستان خود ماست . نیکی پاسخ نیکی است و بدی سزای بدی . نتیجه زندگی ما حاصل اعمال ماست . ( یسنای  30  و 31 – بند 11 - 10 )

- وظیفه هر انسان در زندگی اش کار و کوشش و آبادی و پیشرفت جهان است . (  یسنای 34 – بند 14 )

- هر کس باید بیاندیشد که کیست ؟ از کجا آمده است و برای چه در این جهان زندگی میکند ؟ (  یسنای 43 – بند 7 )

- خداوند این جهان زیبا را برای شادی انسان در مسیر نیک آفریده است . ( یسنای 43 – بند 6 )  

- کسانی در زندگی سرافراز و آسوده خواهند زیست که در زندگی به ندای وجدان درونی خویش گوش فرا دهند و آن را ارج نهند . زیرا وجدان درونی همه انسانها آنها را به سوی کردار نیک رهنمایی میکند . ( یسنای 45 – بند 5 )  

- انسانی که گمراهی را ببیند و او را با دانش و خرد خویش راهنمایی نکند در ردیف گناهکاران است . ( یسنای 46 – بند 6 )

- انسان به هر چه که اراده کند خواهد رسید . اندیشه آدمی سازنده زندگی اوست . ( یسنای 48 – بند 4 )  

- بهترین زندگی دو جهان برای کسانی است که نیک بیاندیشند و پارسایی را سرلوحه زندگی خویش کنند . ( یسنای 51 – بند 15 )

- همسری که برای دخترت برگزیدی به او معرفی کن ولی انتخاب نهایی را به دست خودش بسپار . ( سنای 53 – بند 3 ) 

در پناه اهورای پاک و زلال باشید

                        جشن باستانی سده بر همه ایرانیان مبارک باد

یکی روز شاه جهان سوی کوه
گذر کرد با چند کس هم گروه
 پدید آمد از دور چیزی دراز
سیه رنگ و تیره تن و تیزتاز
دو چشم از برِ سر چو دو چشمه خون
ز دود دهانش جهان تیره گون
نگه کرد هوشنگ با هوش و سنگ
گرفتش یکی سنگ و شد تیزچنگ
بزور کیانی رهانید دست
جهانسوز مار از جهانجوی جست
برآمد از سنگ گران سنگ خُرد
همان و همین سنگ بشکست گرد
فروغی پدید آمد از هر دو سنگ
دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ
نشد مار کشته و لیکن ز راز
ازین طبعِ سنگ آتش آمد فراز
جهاندار پیشِ جهان آفرین
نیایش همی کرد و خواند آفرین
که او را فروغی چنین هدیه داد
همین آتش آنگاه قبله نهاد
بگفتا فروغیست این ایزدی
پرستید باید اگر بخردی
شب آمد برافروخت آتش چو کوه
همان شاه در گرد او با گروه
یکی جشن کرد آن شب و باده خورد
سده نام آن جشن فرخنده کرد
ز هوشنگ ماند این سده یادگار
بسی باد چون او دگر شهریار
کز آباد کردن جهان یاد کرد
جهانی به نیکی از او یاد کرد

در پناه اهورا زلال و پاک باشید

با سلام خدمت همه دوستان عزیزم امید که در پناه اهورا همیشه زلال و پاک باشید . نمیدونم تا حالا روی اسامی که در ایران روی آدمها و یا مکانها میگذارند تاحالا توجه کردید یا نه اسامی که بیشترشون عربی هستن و مکانها هم به نوع خود و حالا بریم سراغ اسمی که در ایران غیر ایرانی نامیده میشود و   در سطح جهان ایرانی و جالب اینکه این نام غیر ایرانی را مثل خیلی از نامها بدون توجه به پیشینه و معنی آن را روی فرزندان خودشان میگذارند.

 بله دریای کاسپین یا خزر را میگم این در حالی است که خزر نام قومی بربر ستیزه جو و انیرانی است  که در بین شمال باختری دریای کاسپین و دریای سیاه سکونت داشتند . این قوم که در طول تاریخ  به قوم وحشی مشهورند در حدود سده ۶ میلادی حکومت مستقلی بوجود آوردند و کشور خود را خاقانات خزر نامیدند. پس از تشکیل فرمانروایی مستقل یورش به اقوام همسایه را که بیشتر مردمان اسلاو بودند آغاز کردند و هر از گاهی نیز زیانهایی به بخشهای شمالی امپراتوری ساسانی میرساندند تا اینکه برای جلوگیری از یورشهای این قوم نیمه وحشی به دستور کیخسرو انوشیروان دیواری بزرگ در شهر دربند ساخته شد که سنگ نبشته ی این دستور همچنان پا بر جاست . تا اینکه در سده ۹و۱۰ میلادی با یورش اقوام روس  خزرها سرزمینهایشان را از دست دادند و به سوی اروپای خاوری گریختند.

اما کاسپین که در بسیاری از زبانهای جهان برای اشاره به این دریاچه بکار میرود از نام قوم ایرانی و سفید پوست کاسپی گرفته شده است که ابتدا در کرانه های باختری تا جنوب باختری دریاچه ساکن بودند و کم کم تا کرانه های جنوبی آمدند از دیدگاه قوم شناسی نیز بر پایه پژوهش جدیدی که درباره ژنتیک مردمان جنوبی این دریا شده چنین گواهی شده که مردمان گیلک زبان(شامل تبریها و دیلمیها)همگی از نوادگان مردمی هستند که از باختر دریا آمده اند.و بودن شهری بنام دروازه کاسپین(در بند) در ورودی سرزمین باستانی تبرستان(که ا کنون در استان تهران هست)گواهی دیگر بر این ادعا است .کاسپین ها بر پایه نوشته هردوت در دوران هخامنشی جزو استان یازدهم به شمار می رفتند و 200 تالان مالیات می پرداختند (جغرافیای تاریخی ایران باستان ص 158). 

 دانستن همین تاریخچه کوتاه هر ایرانی وطن دوست را بر این میدارد که دیگر کاسپین را خزر نخواند   پس دوستان خوبم بزرگترین دریاچه جهان که در شمال خاک باستانی ایران عزیزمان قرار دارد را کاسپین بنامیم .

در پناه اهورا زلال و پاک باشید

                                               بنام هستی بخش بزرگ دانا

تقدیم به دوستان خوبم :

محفل آریائیتان طلائی   

                                دلهایتان دریائی   

                                                       شادیهایتان یلدائی  

                                                                                مبارک باد این شب اهورائی

در پناه اهورا زلال و پاک باشید

 پرنده مردنی است


دلم گرفته است
دلم گرفته است


به ایوان میروم و انگشتانم را
بر پوست کشیده ی شب می کشم
چراغ های رابطه تاریکند
چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب
معرفی نخواهد کرد
کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد
پرواز را بخاطر بسپار
پرنده مردنی ست

روانشاد استاد فروغ فرخزاد

در پناه اهورا شاد و زلال باشید